Eric Tretbar - twórca Girl Meets Bike

Rozmawiałam z Erikiem Tretbarem - twórcą Girl Meets Bike - opowiada CUDOWNE historie o motocyklach, kobietach i o Polsce :-)
Wywiad na MotorManii...

Gymkhana GP - film z 1 edycji - zaproszenie na drugą

Po pierwszym klipie ze zdjęć jaki zrobiłam o ubiegłorocznej Gymkhanie, teraz montaż już ruchomych obrazów. Moja stara kamerka jest nędzna i popsuła się po kwadransie więc miałam mało materiału i głównie z treningów. Chyba czas zainwestować w GoPro. Oto co udało mi się z tego wyrzeźbić:

.

Film Girl Meets Bike na ostatniej prostej!

Eric właśnie finiszuje prace nad filmem. Niusy i ciekawostki w najnowszym artykule na MotoRmanii.

Twórca „Girl Meets Bike” przybędzie do Polski na Moto Guzzi 1000s z 1991 roku. Ta maszyna „zagrała” w filmie motocykl, w którym główna bohaterka, Kat, zakochuje się od pierwszego wejrzenia – i w imię tej miłości przechodzi potem wiele prób. Eric kupił Guzzi w 1995 roku i od tej pory zjeździł nim kawał świata – nie tylko poprzez pustkowia Stanów od Los Angeles po Nowy Jork, ale i pół Europy, wyspiarskiej i kontynentalnej, włącznie z miejscem narodzenia motocykla – włoskim Mandello. Człowiek pochodzący z kraju tak przestrzennego, że obowiązują w nim cztery strefy czasowe, mówi że niesamowitym uczuciem jest niechcący ominąć Belgię lub przejechać cały Luksemburg w parę chwil – zwłaszcza, że na autostradzie Guzzi utrzymuje prędkość podróżną 130 mil na godzinę (ponad dwie paczki, po naszemu…)

Eric nagrywa soundtrack

 

Kat i Moto Guzzi

Girl Meets Bike będzie po polsku!

Girl Meets Bike. Historia o nauczycielce, która za pieniądze odłożone na suknię ślubną kupuje motocykl i to odmienia jej życie. Eric Tretbar, amerykański twórca kina niezależnego, tworzy właśnie taki film.
W moim życiu wydarzyło się coś podobnego - Honda "wyleczyła mnie z komplexów, dała mi swoją moc" dlatego poczułam, że to będzie coś bliskiego mojemu doświadczeniu...
Jako że twórcy filmu potrzebowali kasy na postprodukcję, wsparłam tę inicjatywę kwotą 25 dolcy, z nadzieją iż po zakończonym projekcie będę cieszyć się DVD z filmem. W otrzymywanym regularnie biuletynie o postępach produkcji, wysyłanym do wszystkich supporterów, wyczytałam, że różni znajomi i współpracownicy przygotowali napisy do filmu w języku niemieckim, francuskim, hiszpańskim, a nawet chińskim i japońskim. Do bardzo dużo, jak na niskobudżetowy, niehollywoodzki film indie - cieszył się Eric.
Nie myśląc dużo napisałam do niego z propozycją stworzenia wersji polskiej. Eric, który okazał się być miłośnikiem Kieślowskiego, zareagował entuzjastycznie i przesłał mi listę dialogową. Uwielbiam pracować w parze nad tłumaczeniami (są wtedy nie dwukrotnie, ale dziesięciokrotnie wyższej jakości niż wtedy, gdy robi się je w pojedynkę) a Girl Meets Bike robiliśmy w jeszcze większym teamie, razem z Oscarem i z Magdą - dzięki którym miałam miłe wsparcie na gruncie kwestii technicznych oraz anglistycznych. :-) No i mieliśmy też mnóstwo świetnej zabawy przy tym. Dziękuję wam za jedno i drugie.  Sporo korespondowałam też z Erikiem który jest niezwykle ciekawą osobowością.


Więcej o filmie, procesie produkcji i planach w moim dzisiejszym artykule na MotoRmanii  :-)

.

Gymkhana i gymkhaniści 2012 - you're my head, you're my heart.

Sześć dni i nieprzespanych nocy - zaczynałam nie mając pojęcia jak to zrobić, na koniec urodził się poniższy clip - mój pierwszy. Czułam się jak Neo który otworzył oczy i powiedział "I know Kung Fu" :-)

Proszę!!! oglądać w full HD i na full screenie. (po to się chrzaniłam z tymi dużymi plikami żeby było można).

Tym żyłam przez ostatni sezon.



Bohaterowie filmu - in order of appearance, po intro:
0:30 Adaśko #82 - Szczecin
0:34 Lila # 94 - Szczecin
0:39 Oscar Kubicki # 8 - Wrocław
0:42 Mikrofon #93 - Szczecin
0:44 Krzysiek "Coff" #84 - Szczecin
0:46 Adam "Instruktor #90 - Szczecin
0:49 Ola Frost z Gdańska 
0:53 Rufi Dziki-Sereda #58 - Szczecin
0:57 Chris z Kraku #10
0:59 Beniamin  # 89 - Wrocław
1:51 Pacyfka (support team) - Szczecin
2:22 Adaśko - drugi czas pierwszego przejazdu
2:29 Tata Oli z Gdańska #40
3:02 Andrzej Zając #60 - Szczecin/Goleniów
3:13 Mikrofon zdobywa 3 miejsce na 2. Rundzie
3:51 Michał Pyrek, głównodowodzący zawodów, i Daniel "Jelly" Kisiel, komentator
3:59 Rufi zdobywa wicemistrzostwo i puchar Prezesa na 3. rundzie
4:02 Wojtek "Terminator" Grodzki pokonany przez Beniamina który zdobywa mistrzostwo 3. rundy
4:12 Takahisa Fujinami mistrz świata w trialu - pokazy
4:16 Marta Rhone Motorista team Warszawa / Bydgoszcz
4:29 Zachar i trzy pasażerki na PCXie
4:31 Karolina Miechowska, Wrocław
4:32 Zachar #66 (The number of the Beast) Wrocław
4:34 Grzesiek Uliński, Warszawa
4:36 Tata Frost
4:37 Ania Jastrzębska z MotoRmanii
4:38 Kuba z Krakowa
4:40 Stunter Ciut11, Szczecin
4:43 Levy #43 (co za czasowanie do numeru startowego!)
4:51 Oscar zdobywa wicemistrzostwo rundy finałowej
4:58 Terminator vs. Oscar w finale Pucharu Prezesa, różnica czasu 0,26 sek!!!
5:00 Beniamin Mucha zdobywa trzecie miejsce rundy oraz tytuł wicemistrza Polski klasyfikacji generalnej sezonu 2012
5:02 Oscar na 4 miejscu klasyfikacji generalnej
5:04 "Terminator" 1. miejsce rundy oraz Mistrzostwo Polski
5:06 Ola na drugim miejscu kategorii kobiet rundy finałowej
5:08 Ola - vicemistrzyni Polski klasyfikacji generalnej kategorii kobiet sezonu 2012
5:10 Monika Jaworska Mistrzyni Polski, Karolina 3. miejsce rundy i klasyfikacji generalnej kategorii kobiet sezonu 2012
Muzyka: Florence and The Machine
Fotki: Pacia, Lila
Scenariusz, montaż i produkcja: Pacia

R.I.P. Andrzeju.

Nie ma b(l)oga! Jest motór!

Uprawiamy święte wojny w cyberprzestrzeni, zamiast z przyjaciółmi żoną dziećmi porozmawiać. Siedzimy w bladym trupim świetle monitorów, w szumie wentylatorów procesorowych i serwerowych, z dłońmi na klawiaturach, zamiast pod błękitem oddychać powietrzem przesyconym złocistymi słonecznymi promieniami, w świergocie ptasząt godujących, a dłońmi raczej trzymać ręce Drugiego Człowieka.  Albo manetki motocykla. I mknąć Drogą. W takich sytuacjach łatwiej bowiem Dotknąć Absolutu niż próbując go słowem, logiką, intelektem ogarnąć w cyberprzestrzennych dyskusjach. Doświaczyć tego który jest Drogą Prawdą i Życiem można raczej będąc W Drodze,  w Prawdziwym Życiu, teraz nie nazywanym już Real Life'em, ale oflajnem.
Więc, póki ciepło i sucho, porzucam (b)logosferę i znikam do oflajnu. W Drogę. Nie ma b(l)oga! Jest motór!

Być-W-Drodze

Są dwa rodzaje podejścia do przemieszczania się. Dla jednych jest ono straconym czasem, zużytym na to by dostać się z miejsca na miejsce. Najchętniej używaliby teleportacji. Dla innych Bycie-W-Drodze jest esencją istnienia, jego najwyższym stanem.

Życie w pośpiechu nie jest właściwie życiem. "Tam dom twój, gdzie serce twoje". Jeśli człowiek gna na spotkanie, żeby zdobyć klienta, żeby sprzedać mu coś, żeby zarobić, żeby kupić dom na Bahamach - on żyje czymś innym niż robi. Doświadcza swego rodzaju schizofrenii. Niby jest tu, na autostradzie w swoim aucie - ale naprawdę, myślą i sercem jest na tych Bahamach. Za ileś czasu, kiedy już osiągnie swój cel i usiądzie na werandzie tego domku który pół życia budował - może się okazać że marzenie było czymś zupełnie innym niż spełnienie. Że już nie potrafi siedzieć i cieszyć się tym domkiem. Że jest uzależniony od pośpiechu, od adrenaliny. Albo że jest już zbyt stary i zmęczony by cieszyć się czymkolwiek.

Robert Pirsig, pisząc o swoich motocyklowych podróżach bez pośpiechu i bez celu, odkrył dwuznaczność frazy "mieć dobry czas" (=zrobić coś szybko).

Chcemy mieć dobry czas, ale oceniamy go koncentrując się na “dobry” bardziej niż na “czas”, i kiedy tak przesunie się znaczenie, całe podejście się zmienia.

"Zen czyli sztuka oporządzania motocykla"

Człowiek który żyje w ten sposób - jest tu i teraz. Może nie "osiągnąć" zbyt wiele. "Osiągi" są znów dwuznaczne. Te drogowe/czasowe służą "osiągom" na gruncie finansowym tudzież budowaniu sobie poczucia bezpieczeństwa w oparciu o zabezpieczenia materialne. Ale człowiek, który nie wychodzi (zbyt często) poza tu i teraz, "osiąga" coś niedostępnego dla tych którzy całe życie poświęcają budowaniu zamków na piasku. Ten ktoś żyje już teraz tam gdzie jest - a nie kiedyś tam, za 30 lat, w domku na Bahamach. Albo chociażby nad Miedwiem.

Zamkami na piasku są bowiem wszystkie ludzkie dzieła. Mieszkania kupione za 30-letnie niewolnictwo wobec banku i pracodawcy. Konta emerytalne. Dzieci "by miał się mną kto zająć na starość". Przychodzi jeden podmuch wiatru - powódź, krach na giełdzie, atak serca, wypadek - i pokazują, że życie poświęcone dla przyszłości było tylko pasmem bezsensownego wysiłku którego owoców nigdy nie posmakujesz. Szczególnie gdy śpieszysz się na drodze. Śmierć lubi niedospanych, jeżdżących szybko.

O zmianie cywilizacji zachodu w cywilizację pośpiechu mówi kreskówka Pixara "Auta":

Kiedyś podróżowało się całkiem inaczej. 40 lat temu nie było tu tej autostrady. Drogi nie przebijały się na wprost przez góry i doliny, ale wiły się, wznosiły i opadały razem z nimi. Ludziom nie zależało by osiągnąć dobry czas, ale by przeżyć dobry czas.

Obejrzyjcie ją sobie dorośli. To jest film dla was. Tu wklejam fragment który o tym mówi. Od 1:04:44 - sześć minut. Fragment może się wam wydać zbyt długi. Ale nie spieszcie się. Dajcie sobie ten czas. Pozwólcie sobie chwilę pożyć.

 

Widziałam reklamę "Wybierz swoją przyszłość". Ja bym zaś powiedziała "Wybierz swoje życie". Przyszłość może nigdy nie nadejść.

No future.